We hebben het in Blok 1 en Blok 2 van deze kennisbank gehad over de structuur en de rechten van de medezeggenschap, en hoe die in de praktijk gebracht worden. Dat hebben we vergeleken met een spel. We hebben nu het bord opgezet, we kennen de spelregels, we hebben strategie besproken. Wat is er dan nog te doen?
We hebben de medezeggenschap, of een medezeggenschapsraad, tot nu toe als een ondeelbare eenheid beschouwd. De raad heeft één standpunt, één strategie, en spreekt met één stem. De wet beschouwt een medezeggenschapsorgaan ook zodoende. Vaak klopt het ook. Maar daardoor blijft een belangrijk onderdeel van het medezeggenschapswerk tot nu toe onbenoemd: het interne functioneren van die raad.
De praktijk is vaak een stuk rommeliger dan het ideaalplaatje: misschien zijn er meerdere fracties met verschillende standpunten en prioriteiten. Of je zit in een ongedeeld medezeggenschapsorgaan met een studenten- en een medewerkersgeleding. Je kan ook niet allemaal overal aan mee werken; er is simpelweg te veel te doen. Als we onze spelmetafoor er weer bij pakken is het alsof er meerdere spelers over één pion gaan en het eens moeten worden over welke zetten er gemaakt worden. Hoe gaat dat doorgaans? Wat heeft de wet erover te zeggen? En wat doe je als het even wat minder goed gaat? Dit zijn de vragen waar we in dit blok mee aan de slag gaan.
We beginnen met een stuk over de raadsmening en vergadercyclussen, daarna bespreken we commissies. Als laatste bespreken we samenwerking en sfeer, en geven we handige tips over vergaderen.